Głupiec w miłości

„Zamówiłam i przeczytałam. Chyba z przekory, bo nie wierzyłam, że można napisać coś podobnego do Zmierzchu, a mimo wszystko tak innego. A jednak Amalia stworzyła coś, czego się nie spodziewałam. Zamówiłam, dostałam, zaczęłam czytać i nie oderwałam się, póki nie doczytałam do końca.“

Projekt Scholar Europa pomaga młodej włoskiej autorce ksiazki. Amalia stworzyła coś niesłychanego w swoim pierwszym dziele. Jej opowieść wykazuje podobieństwa do znanych elementów fantastyki jak wampiry, superbohaterowie i spółka, ale znajduje się tam również coś nowego i szczególnego.

Jest to opowieść o trzech osobach, którymi są Mia (Emilia), Sebastian i Julian. Każde z nich jest wyjątkowe. Każde z nich ma własny sposób pojmowania rzeczywistości, własne problemy i marzenia. Książka porusza prawdziwe, obecne problemy każdego młodego człowieka, który odkrywa czym jest miłość i który musi radzić sobie z tym w rzeczywistości. Jest to powód, dla którego książka ma glebie, a nie tylko porusza się na mieliźnie emocji jak inne opowieści dla młodzieży.

Głębia przemyśleń zmusza czytelnika mimo woli do śledzenia historii. Jest się na fali emocji, które odczuwają bohaterowie i czuje się to wszystko wraz z nimi. Co jakiś czas pewne szczegóły pojawiają się na powierzchni i powodują zdumienie, zaskakują. Opowieść jest napisana tak dobrze, ze ma się wrażenie, ze jest to świat rzeczywisty. Jedynym momentem, kiedy wątpimy na chwile w rzeczywistość, a widzimy część fantastyki, są fragmenty, w których występuje Julian. Nie jest człowiekiem. „Kim jesteś?” pojawia się pytanie w książce. Dajcie się zaskoczyć odpowiedzi. I nawet jak będziecie już znać odpowiedz, sami będziecie się pytać: „Czy to naprawdę fantastyka czy może jednak prawda?”

Pojedyncze losy krzyżują się. Tak jak się od siebie różnią, tak bardzo się ze sobą splatają. Historia zaczyna się tajemniczo, a kończy się niespodziewanie. Dajcie się zaskoczyć!